AFRICAN COUNTRIES INDIGNANT OVER WEST'S DELAYING TACTIC ON CLIMATE - FROM THE DUTCH PRESS

[Permalink]

7 november 2009

[An English translation is below the Dutch text. On the same subject see also "Inside the Climate Talks: North-South Tensions"]

‘Rijke landen vertragen een klimaatakkoord’

7 Nov 2009 NRC Handelsblad, door onze redacteur Paul Luttikhuis

De ambities voor de klimaattop in december in Kopenhagen zijn naar beneden bijgesteld. Onderhandelaars lijken nu genoegen te nemen met een akkoord op hoofdlijnen.

Rotterdam, 7 nov. „We kunnen het lot van de wereld toch niet in de handen leggen van één land?”, zegt Augustine Njamnshi telefonisch na afloop van een klimaatconferentie in Barcelona. Het land waar hij op doelt is de Verenigde Staten, dat hardnekkig blijft weigeren omzich te onderwerpen aan een internationaal klimaatakkoord.

De uit Kameroen afkomstige Njamnshi, lid van de Pan African Climate Justice Alliance, is verontwaardigd over de in zijn ogen doelbewuste poging van de rijke landen om de klimaatonderhandelingen te traineren. Hij verwijt de Amerikanen dat ze niet bereid zijn hun eigen belangen ondergeschikt te maken aan die van de hele wereld. En hij verwijt de Europeanen dat ze aarzelen over financiële steun aan arme landen die zelf niet de middelen hebben om klimaatverandering te bestrijden, maar die wel het hardst zullen worden getroffen.

Njamnshi heeft er weinig vertrouwen in dat er voor het einde van het jaar nog een akkoord komt. De conferentie in Barcelona, de laatste officiële onderhandelingsronde voor de klimaattop van december in Kopenhagen, was wat dat betreft ook niet bemoedigend. Dinsdag besloten de Afrikaanse landen uit frustratie over het gebrek aan voortgang alle geplande gesprekken te boycotten.

De Afrikanen roepen nu al maanden – opvallend eensgezind – dat een ambitieus, helder en bindend akkoord dringend nodig is. „De wetenschap heeft gesproken. Het klimaat verandert. Het bewijs ligt er”, aldus Njamnshi. „Het wordt tijd dat de geïndustrialiseerde landen hun verantwoordelijkheid nemen.” Dat kan volgens hem alleen in een Kyoto-achtig verdrag, dus inclusief bindende afspraken over de reductie van broeikasgassen en sancties voor wie zich daar niet aan houdt.

„Eerst spreek je internationaal iets af en dan vertaal je dat nationaal”, zegt Njamnshi. Hij heeft onvoldoende vertrouwen in de goede bedoelingen van politici om het zonder een wereldwijd akkoord te doen.
Maar de Amerikanen denken daar anders over. Volgens hoofdonderhandelaar Jonathan Pershing richt president Obama zich voorlopig op nationale wetgeving. „De VS hebben thuis nog geen akoord”, zei Pershing gisteren in Barcelona. „We wachten af hoe de zaak zich daar ontwikkelt, voordat we een besluit nemen over een internationaal standpunt.”

Intussen krijgen de Amerikanen steeds meer hun zin van Europa. ‘ Kyoto’ is voor de EU niet langer heilig. Als de VS in een eigen wet duidelijke klimaatdoelstellingen formuleren, is dat voorlopig voldoende.

Ook de Nederlandse minister van Milieu, Jacqueline Cramer, koos deze week voor een pragmatische opstelling. Het heeft volgens haar geen zin de Amerikanen in een internationaal keurslijf te dwingen, dat vervolgens in eigen land op grote weerstand stuit. Een debacle als de afwijzing van het Kyoto-protocol moet koste wat het kost worden voorkomen.

Cramer gaat er niet langer van uit dat er in Kopenhagen een afgerond akkoord kan worden gesloten. Ze zegt tevreden te zijn als er aan het eind een politiek raamwerk ligt, met toezeggingen van landen over de reductie van broeikasgassen en met afspraken over de financiering van klimaatbeleid in ontwikkelingslanden. Dan is er nog tijd genoeg om die afspraken te verankeren in een juridisch bindend akkoord, voordat in 2012 het Kyoto-protocol afloopt.

Njamnshi betwijfelt of die tijd er is: „We zitten allemaal op de Titanic. En als er straks iets gebeurt, maakt het niks uit of je businessof economyclass zit.”

-----------------------------------------------------------

"Wealthy countries are delaying a climate treaty"

Ambitions for the Copenhagen climate summit in December have been scaled down. Negotiators now appear satisifed with an agreement on main points.

NRC Handelsblad, November 7, by Paul Luttikhuis

Rotterdam, November 7 - "We really can't put the fate of the world in the hands of just one country", Augustine Njamnshi says on the telephone after a climate conference in Barcelona. He's referring to the United States, which stubbornly refuses to submit to an international climate treaty.

Njamnshi, a Cameroons memeber of the Pan African Climate Justice Alliance, is indignant at what he sees as a conscious delaying tactic of the rich countries to delay the climate negotiations. He reproaches the Amsericans that they are unprepared to to subordinate their own interests to those of the entire world. And he reproaches the Europeans that they hesitate to commit themselves to financial support for poor countries which lack the means to combat climate change although they will be the hardest hit by it.

Njamnshi has little confidence that there will be a treaty before the end of the year. The conference in Barcelona, the last official negotiating round before the Copenhagen climate summit, was discouraging. On Thursday, frustrated by the lack of progress, the African countries resolved to boycott all planned discussions.

The Africans have been arguing for months - in a remarkable show of unity - that an ambitious, clear and binding treaty is urgently needed. "Science has spoken. The climate is changing. There is proof," Njamnshi says. "It is time for the industrialized countries to accept their responsibility." In his view, that can only be in the form of a Kyoto-type treaty, meaning binding agreements to reduce greenhouse gases and sanctions for evasions.

"First you make a general international agreement and then you translate that nationally," says Njamnshi. He lacks trust in the good intentions of politicians to do it without a gloabl agreement.

But the Americans think otherwise. According to chief negotiator Jonathan Pershing, President Obama is for the time being oriented to national legislation. "The U.S. have as yet no domestic agreement", Pershing said yesterday in Barcelona. "We're waiting to see how the matter develops there before we make a decision about an international standpoint."

Meanwhile the American standpoint is increasingly supported by Europe. "Kyoto" is no longer sacred for the EU. If the US formulates clear climate goals in its own legislation, that's sufficient just now.

The Dutch environment minister, Jacqueline Cramer, also took a pragmatic position this week. She believes it makes no sense to push the Americans into an international straight jacket which then would meet with great domestic opposition. A debacle like the rejection of the Kyoto-protocol must be prevented at any price.

Cramer no longer thinks that a treaty can be concluded in Copenhagen. She says she will be satisfied if a political framework can be constructed, with national commitments to reduce greenhouse gases and agreements about financing climate policy in developing countries. Afterward, there will be time enough to anchor the agreements in a juridically binding agreement, before the Kyoto Protocol ends in 2012.

Njamnshi doubts there is enough time: "We're all sitting on the Titanic. If something happens, it will make no difference if you're travelling business class or economy."


>>> Back to list